Początki...
Kościół św. Henryka w Sulęcinie jest świątynią usytuowaną poza granicami średniowiecznego miasta, po jego północno-wschodniej stronie. Pierwsze nabożeństwa w tym mieście zaczęły się odbywać od 1820 r., początkowo tylko dwa razy w roku, prawdopodobnie w mieszkaniach prywatnych. W 1857 r., staraniem wierzących, w pobliskim Ośnie Lubuskim zbudowany został mały kościółek pw. św. Krzyża, który miał obsługiwać ludność katolicką z okręgu torzymskiego. W 1859 r. przy kościele tym powstała mała parafia misyjna, a w Sulęcinie założono stację misyjną. Prężny rozwój Sulęcina w tym okresie spowodował dalszy napływ ludności katolickiej, która rozpoczęła starania o budowę własnej świątyni. W krótkim czasie, w ciągu jednego roku, kościół został zbudowany i konsekrowany 23 czerwca 1862 r. W 1870 r. utworzono przy nim samodzielną parafię, którą w 1895 r. połączono z parafią w Ośnie Lubuskim, przy czym siedzibę parafii ulokowano w Sulęcinie, we wzniesionej wówczas tuż obok kościoła plebanii. Zadaniem parafii było objęcie opieką duszpasterską jeszcze trzech dalszych miast: Torzym, Lubniewice, Łagów oraz innych miejscowości znajdujących się na tym terenie. W 1925 r. liczba katolików w samym Sulęcinie wynosiła 190 osób. W pozostałych miastach tego okręgu niewielkie świątynie powstały dopiero w okresie międzywojennym, a liczba mieszkających tam katolików była znacznie mniejsza niż w Sulęcinie. Wkrótce po ukończeniu budowy kościoła, jego wnętrze zostało wyposażone w trzy neogotyckie ołtarze, ambonę, chrzcielnicę, organy i komplet ławek. W oknach założono witraże o motywach geometryczno–roślinnych. Około 1895 r. do południowo–wschodniego narożnika kościoła dobudowano piętrowy budynek plebanii, lokując w partii przylegającej do nawy niewielką zakrystię, którą połączono z wnętrzem świątyni. W okresie międzywojennym w kościele i plebanii założono instalacje elektryczne. W tym stanie cały zespół przetrwał do 1945 r.

Czasy powojenne...
W czasie II wojny światowej kościół wraz z plebanią szczęśliwie ocalał. Z uwagi na kompletne zniszczenie głównej fary miejskiej – kościoła św. Mikołaja, przez kilka lat świątynia ta była jedyną budowlą sakralną w mieście. Istniejący przed 1945 r. w Sulęcinie jeszcze jeden kościół ewangelicki zbudowany w 2 połowie XIX wieku, po zniszczeniach wojennych został rozebrany. Fara odbudowana w 1951 r. pełni do dziś funkcję kościoła parafialnego.

Fara św. Mikołaja w latach powojennych

Przy kościele pw. św. Henryka już wiosną 1945 r. przystąpiono do tworzenia parafii porządkując jednocześnie zaniedbane podczas wojny wnętrze. Pierwsze nabożeństwo odbyło się tu 15 sierpnia 1945 r. Z uwagi na to, że w kościele nie było dzwonu, wypożyczono dzwon z Długoszyna i zawieszono go w wybudowanej wolnostojącej dzwonnicy.
Pierwszym proboszczem parafii św. Henryka w Sulęcinie, w roku 1945 był ks. Jan Kupczak, a w ciągu następnych lat funkcję tę pełnili: ks. Andrzej Glapiński (1947-1949), ks. Stanisław Maślona (1949-1956), ks. Mieczysław Brzeziński (1956–1974), ks. Józef Janicki (1974-1991) oraz ks. Franciszek Kornakiewicz (1991-1997). Obecnie proboszczem od 1997 roku jest ks. Piotr Mazurek.
Do lat sześćdziesiątych XX w. w kościele nie prowadzono większych prac budowlanych, poza bieżącymi remontami. W latach siedemdziesiątych, za kadencji ks. Józefa Janickiego, przeprowadzono gruntowną przebudowę wnętrza kościoła. W wyniku tej przebudowy powstały (potrzebne na ówczesne czasy) dwie salki katechetyczne i kaplica przedpogrzebowa, a pozostała część świątyni była nadal użytkowana jako kościół. Po wybudowaniu miejskiego prosektorium powierzchnia kościoła uległa zwiększeniu ze względu na zlikwidowanie ścianek oddzielających kaplicę od kościoła.
W 1974 roku, zgodnie z propozycją ks. Józefa Janickiego i pod Jego kierownictwem, na działce kościelnej, po wschodniej stronie świątyni zbudowana została nowa, dwuskrzydłowa plebania oraz przylegające do niej salki katechetyczne. W 1998 r., z inicjatywy ks. Piotra Mazurka, rozpoczęto prace remontowe w kościele św. Henryka.

Historia kościołów sulęcińskich

kościół św. Henryka		kościół św. Mikołaja

kościół luterański