Historia kościoła św. Mikołaja


Budowę kościoła rozpoczęto od wykonania korpusu nawowego, który pierwotnie był dłuższy o co najmniej jedno przęsło w kierunku zachodnim. W trakcie prowadzonego w 1900 r. remontu świątyni odkryto pierwotne fundamenty tej części kościoła, które posłużyły do wzniesienia wieży. Nadzorujący te prace rządowy mistrz budowlany Dethlefsen stwierdził: Przy stronie południowej można było z kamieni polnych wykonane fundamenty rozebranej zachodniej połowy stwierdzić jako wolno leżące i z całą pewnością jako takie wyznaczone. Stwierdzenie powyższe potwierdza fakt braku wiązania pomiędzy murem zachodniego szczytu kościoła a ścianą południową. Datowanie prezbiterium na wiek XIV potwierdzał charakter - niezachowanych dziś - malowideł na wschodniej ścianie, wyobrażających św. Jana pod krzyżem.




W 1887 r. znaleziono na wieży kościoła sulęcińskiego dokument z 1767 r., mówiący o poświęceniu wybudowanego kościoła przed 400 laty (ecclesia...ante 400 annos aedificata est). Trudno powiedzieć czy data 1367 była tylko szacunkowa czy dokładnie policzona. Dokument, o którym wyżej mowa był jeszcze w okresie międzywojennym w archiwum parafialnym przechowywany. Z XIV w. pochodziła również zakrystia, usytuowana po stronie północnej. Była ona zapewne równowieczna z prezbiterium. Wzniesiony kościół przykryty został sklepieniem, które jednak w pierwszym stuleciu istnienia obiektu musiało zostać zniszczone (najpewniej przez po żar), bowiem na przełomie XV i XVI w. wykonano nowe sklepienia gwiaździste. Ślady żeber pierwotnego sklepienia były czytelne jeszcze w okresie międzywojennym.
 
Wnętrze kościoła - przed pożarem - wyznanie protestanckie Kościół z zewnątrz

W XV w. wzniesiono wieżę po zachodniej stronie korpusu nawowego, lokując ją nieco na południe od osi. W tym też stuleciu wnętrze korpusu nawowego przyozdobiono malowidłami naściennymi. Jeszcze na początku XX w. na północnej ścianie nawy, w drugim przęśle, czytelne było wyobrażenie św. Sebastiana i kuszników mierzących do drzewa.
Z XVI w. pochodzi wieloboczna wieża schodowa, posadowiona po południowej stronie wieży głównej.
Ok. 1520 r. kościół otrzymał ołtarz z podwójnymi malowanymi skrzydłami.
W latach 1544 - 1545 dokumenty wspominają o naprawach, dokonanych na koszt miasta. Być może zniszczenia spowodowane zostały pożarem, który uszkodził również sklepienia prezbiterium.
W 1581 r. Melchior Heinrich i Elisabeth Puchnerin ufundowali rzeźbioną, inkrustowaną ambonę.
W 1604 r. w zakrystii kościelnej umieszczono witraż z wyobrażeniem orzącego gospodarza i Siewcy w tle, ufundowany
przez Baltazara Rogge, Thomasa Knospe i Christofa Schrottera (witraż ten miał wymiary 30 x 40 cm).
W 1620 r. świątynia wyposażona została w dzwon o średnicy 40 cm.
W 1629 r. wybudowano prospekt organowy.
W 1655 r. istniejący ołtarz główny rozbudowano w stylu barokowym.
W 1656 r. (jak to stwierdza matrykuła z 1745 r.) wzniesiono przybudówkę (zapewne przy wschodniej ścianie budynku;
obecnie nie istniejącą).
W 1657 r. ambona otrzymała polichromię.
W 1659 r. przeprowadzono w kościele remont; brak jednak bliższych szczegółów.
W 1660 r. kościół otrzymał kolejny dzwon, tym razem o średnicy 90 cm. W tym samym roku wspomniany został miejscowy
pastor Samuel Halle.
W 1662 r. dokonano kolejnej rozbudowy ołtarza o dekoracyjne policzki.
W 1691 r. Gearg Leidicke pomalował emporę południową, a prace te sfinansowali Gottfried Boltze, Gottfried Zopke,
David Drumell i Johann Wendisch.
W 1696 r. przeprowadzony został kolejny remont. Również w tym przypadku brak szczegółów.
W 1712 r. wykonano stalle w przybudówce północnej.
Z 1729 r. pochodzi informacja o następnych pracach naprawczych; tym razem jednak wiadomo, że odnowiono dach świątyni
i nadbudowano wieżę, wieńcząc ją hełmem naczółkowym (na rycinie Petzolda z 1710 r. wieżę przykrywał jeszcze spiczasty hełm z 4 narożnymi fialami).
W latach 1767 - 1768 przeprowadzono kolejny remont; tym razem Źródła nie podają szczegółów.
W 1855 r. kościół otrzymał kolejny dzwon o średnicy 105 cm.
W 1856 r. wykonano projekt rozbudowy świątyni o nawę poprzeczną. Zamiaru tego zaniechano z niewiadomych przyczyn
(zapewne braku środków finansowych).
W 1887 r. odnowiono wieżę.
W 1893 r. odkryto - w trakcie renowacji - ruchome, malowane skrzydła ołtarza głównego, zabite gwoździami.
Kolejne prace remontowe sulęcińskiej świątyni przeprowadzono w latach 1899 - 1900. Dobudowano wtedy klatkę
schodową po północnej stronie wieży oraz przedsionek północny, odnowiono tynki wnętrza, wykonano nowe stalle wg zachowanych gotyckich wzorców. Zbudowano boczne części empory organowej oraz odrestaurowano ołtarz (prace wykonał A. Oetken z Berlina za kwotę 10 500 marek, wyasygnowaną na ten cel przez cesarza).W czasie działań II wojny światowej kościół bardzo ucierpiał. Zawalone zostało m. in. sklepienie, przykrywające nawę i prezbiterium, zniszczona była więźba i zburzone ostatnia kondygnacja wieży i korona murów obwodowych. Elementy zabytkowego wyposażenia zostały częściowo wywiezione, a częściowo zniszczone lub rozkradzione. Do prac naprawczych przystąpiono już w 1947 r.
W 1948 r. powołano Komitet Odbudowy kościoła farnego. Jego przewodniczącym był ks. Stanisław Maślona. W tym też
roku architekt poznański D. Wróblewski wykonał projekt rewaloryzacji świątyni. Koszt robót oszacowano na 3 989 782 zł; początkowo zaciągnięto kredyt w wysokości 1 000 000 zł. Pracami murarskimi kierował Edward Szajner. W trakcie remontu wykonano: uzupełnienia ścian obwodowych i cokołów, sklepienia Kleina, zwieńczenie wieży i jej hełm, tynki wnętrza, więźbę dachową i pokrycie dachu, szalunek stropów, stolarkę okienną (8 okien gotyckich) i drzwiową (5 par drzwi dębowych). Pracami organizacyjnymi parafii sulęcińskiej (obejmującej początkowo: Długoszym Drogomin, Trzebów, Brzeźno, Rychlik, Ostrów, Tursk, Małuszów, Żubrów, Miechów i Wędrzyn) zajmował się ks. Jan Kupczak.

 Kościół tuż po wojnie...  i dzisiaj

 
prezbiterium - lata 50-te
prezbiterium - obecnie

 
                                          Wnętrze kościoła obecnie  

AKTUALNOŚCI

AKT PRZYJĘCIA JEZUSA ZA KRÓLA I PANA

Sierpień, 2017

Czytaj więcej

Ekstremalna Droga Krzyżowa 2017

Zapraszamy w każdy 3 piątek miesiaca na Drogę Krzyżową w terenie. Rozpoczęcie o godz. 20:00 przy kościele św. Henryka.:
21.07.2017.  - Wyjazd autobusem do Osna Lubuskiego o godz.19:00. Tam modlitwa w kosciele św. Jakuba
i przejscie do Sulęcinia w rytmie Drogi Krzyżowej.
18.08.2017. - Wyjście o godz. 20:00
15.09.2017. - Wyjście o godz. 19:00
20.10.2017. - Wyjście o godz. 19:00
17.11.2017. - Wyjście o godz. 19:00
22.12.2017. - Wyjście o godz. 19:00


OGŁOSZENIA


Ogłoszenia parafialne

Intencje mszalne - kościół św. Henryka

Intencje mszalne - kościół św. Mikołaja

Intencje mszalne - filie

Komunikaty


Transmisja na żywo z kościoła św. Mikołaja w Sulęcinie - OGLĄDAJ

Po przejściu na stronę KAMERY LIVE należy w oknie logowania zaznaczyć ANONIMOWY i kliknąć LOGOWANIE











Polecamy na WIELKI POST 2017







CODZIENNA LITURGIA SŁOWA




CZYTELNIA

ROK ŻYCIA KONSEKROWANEGO
PENITETCJARIA APOSTOLSKA URBIS ET ORBIS DEKRET o ustanowieniu warunków potrzebnych dla zyskania daru Odpustów w ciągu Roku Życia Konsekrowanego. Ponieważ J. Eminencja Kardynał Prefekt Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego poprosił niedawno Penitencjarię Apostolską, aby zgodnie ze zwyczajem określone zostały warunki dla zyskania daru...

Czytaj więcej